سيسيل به عنوان پايگاهى براى حمله به مسلمانان برقه در شمال افريقا استفاده كرد . « 1 » در دوران خلافت عبد الملك بن مروان ( 74 ق / 693 - 694 م ) مسلمانان ، كارتاژ ( قرطاجنّه ) را به اشغال خود درآوردند و پناهندگان بيزانسى و بربر از آنجا به سيسيل گريختند . « 2 » دوباره ، در 79 ق / 698 - 699 م حسّان بن نعمان به قيروان داخل شد و قرطاجنّه را به جنگ گرفت ؛ فرنگانى كه در آنجا بودند ، به صقلّيّه و اندلس گريختند . « 3 » با انتصاب موسى بن نصير به فرمانروايى شمال افريقا . . . حملات مسلمانان به صقّلّيه فزونى گرفت . در 85 ق / 704 م ، موسى ناوگان كوچكى به فرماندهى پسرش عبد الله براى حمله به جزاير درياى مديترانه يعنى جزاير بالئار ( الجزاير الشرقيه ) ، سيسيل ( صقلّيّه ) و ساردنى ( سردانيه ) اعزام كرد . « 4 » در 86 ق / 705 م ، عبد الله با كشتى به صقليّه رفت ، شهرى را كه به آن سرقوسه ( - سيراكوز ) گفته مىشد ، تصرف كرد ، غنيمت فراوانى گرفت و سپس در كمال امنيّت و سلامت بازگشت . « 5 » در 105 ق / 723 - 724 م بشر بن صفوان خودش به جنگ صقلّيّه رفت و به آنجا كه رسيد اسير فراوانى گرفت . « 6 » در 113 ق / 731 - 732 م ، المستنير بن الحارث الحريثى براى جنگ به صقلّيّه رفت . « 7 » در 116 ق / 734 - 735 م عبيد الله بن حبحاب ، حبيب بن ابى عبيدة بن عقبة بن نافع را به جنگ صقلّيّه فرستاد . او پيروز بازگشت . « 8 » در 117 ق / 735 م عبيد الله بن حبحاب با سپاهى به صقلّيّه رفت . برخوردى شديد ميان او و كشتيهاى روم درگرفت و روميان گريختند . در 126 ق / 734 - 744 م عبد الرحمن بن حبيب با سپاهى به صقليّه حمله كرد و پيروز شد و غنايم بسيارى به دست آورد . همچنين وى در 135 ق / 752 - 753 م پس از پيروزى بر قبايل بربر و بازگشت به قيروان ، براى جنگ به صقلّيّه رفت و اسير و غنايمى گرفت و بازگشت . « 9 »

--> ( 1 ) . تاريخ سيسيل در دوران اسلامى ؛ ص 3 . ( 2 ) . الكامل ؛ ج 4 ، ص 369 و البيان المغرب ؛ ج 1 ، ص 35 . ( 3 ) . تاريخ ابن خلدون ؛ ج 5 ، ص 107 . ( 4 ) . تاريخ سيسيل در دوران اسلامى ؛ ص 4 . ( 5 ) . البيان المغرب ؛ ج 1 ، ص 42 . ( 6 ) . همان ؛ ص 49 . ( 7 ) . الكامل ؛ ج 5 ، ص 174 . ( 8 ) . البيان المغرب ؛ ج 1 ، ص 51 . ( 9 ) . الكامل ؛ ج 5 ، ص 185 ، 313 و 456 و البيان المغرب ؛ ج 1 ، ص 61 و 65 .